Sydney Harbour Bridge
Ο ήλιος πλησιάζει στη δύση. Ο ουρανός αλλάζει χρώματα στο σούρουπο, ζωγραφίζοντας το φόντο ενός πίνακα για να φαντάζει σιγά σιγά σε πρώτο πλάνο η γέφυρα. Αξέχαστη από τις φωτογραφίες που είχα δει πριν φθάσω στο Σίδνεϊ και περίμενα πλέον να θαυμάσω από κοντά το σήμα κατατεθέν αυτής της πόλης.
Και νάτην μπροστά στα μάτια μου υψώνοντας το μεταλλικό της κορμί σε όλο το μεγαλείο του ανθρώπινου νου συντροφιά με το μεγα- λείο της φύσης που το λούζει με τις τελευταίες αχτίδες του ήλιου.
Έτσι την είχα δει την πρώτη φορά που πήγα στο Σίδνεϊ.Ηλιοβασίλεμα. Τι κρίμα να μην έχω τη φωτογραφική μηχανή μαζί μου να την απαθανατίσω.
Η φωτογραφία που σας δίνω σήμερα είναι από άλλο σημείο και άλλη ώρα, όπου βρέθηκα πριν δυο χρόνια.
Η γέφυρα είναι η μεγαλύ-τερη του κόσμου (όχι σε μήκος, αλλά στο είδος της, μονότοξη, ατσάλινη) φθάνοντας σε ύψος τα 134 μέτρα, και μήκος 503μ.
Φέτος συμπληρώθηκαν 76 χρόνια από την ημέρα των εγκαινίων της.Ο άνθρωπος που ευθύνεται για την ιδέα της κατασκευής της (1815), είναι ο Francis Greenway. Πέρασαν όμως αρκετά χρόνια για να αποφασιστεί το 1900 να ζητήσουν προτάσεις με σχέδια αλλά, δυστυχώς, δεν βρέθηκε ικανοποιητική λύση και το θέμα ξεχάστηκε. Πέρασαν άλλα 32 χρόνια για να πραγματοποιηθεί το όνειρο του Francis Greenway. Τα νέα σχέδια έγιναν από τον Dr. Bradfield σε συνεργασία με το Υπουργείο Δημοσίων Έργων της ΝΝΟ (NSW). Ζήτησαν προσφορές και έξω από την Αυστραλία, παγκοσμίως, και το συμβόλαιο τελικά υπεγράφη με την εταιρεία Dorman Long and Co of Middlesbrough, από την Αγγλία.
Η εργασίες ξεκίνησαν το 1924 με την πρόσληψη 1400 ατόμων, και τα εγκαίνια έγιναν στις 19 Μαρτίου του 1932. Το ατσάλι που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή του γιγαντιαίου έργου ανέρχεται σε 53 χιλιάδες τόννους.
Πρέπει να σημειωθεί ότι για να ανοιχθεί δρόμος για την πρόσβαση στη γέφυρα έπρεπε να γκρεμιστούν 800 σπίτια, χωρίς να δοθεί καμία αποζημίωση.
Με τα μέσα εκείνης της εποχής για να ελέγξουν την αντοχή της γέφυρας στο βάρος των οχημάτων, έγινε το εξής. Τοποθέτησαν 96 ατμομηχανές σε διάφορα σημεία της γέφυρας…
Όταν πρωτοάνοιξε η γέφυρα, εκτός των αυτοκινήτων, περνούσαν και άλογα με ιππείς, ή μη. Σήμερα απαγορεύεται να περάσουν άλογα, αλλά μπορούν να περάσουν ποδή-λατα, σε ειδική λωρίδα, καθώς και πεζοί.
Ξέρετε ότι τα διόδια πληρώνονται μόνο κατά την διέλευση από Βορρά προς Νότο, ενώ η διέλευση στην αντίθετη κατεύθυνση είναι δωρεάν;
Η Αδελαΐδα, πρωτεύουσα της πολιτείας «Νότια Αυστραλία», έχει ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο κατοίκους, πράγμα που της δίνει την πέμπτη θέση σε πληθυσμό πόλεων της Αυστραλίας.
Όπως έχουμε γράψει και άλλη φορά, η πόλη ιδρύθηκε τέλη του 1836 (επίσημη ημερομηνία φέρεται η 28η Δεκενβρίου), όταν έφθασαν οι πρώτοι μετανάστες που αποβιβάστηκαν στο σημείο του σημερινού Glenelg, με σκοπό την εποίκηση στην επιλεγμένη ήδη περιοχή. Σήμερα υπάρχει και μνημείο εκεί, κοντά στη θάλασσα.
Το όνομα της πόλης, Adelaide, δόθηκε προς τιμή της βασίλισσας Αδελαΐδας (Queen Adelaide), σύζυγο του King William IV.
Το σχέδιο της πόλεως έγινε από τον Colonel William Light, ο ποίος διάλεξε και την το\ποθεσία, όχι στην ακροθαλασσιά, αλλά μερικά χιλιόμετρα πιο μέσα, στις όχθες του ποταμού Torrens. Εδώ θα κάνουμε και μια παρένθεση: το ποτάμι αυτό ήταν και ο πρώτος προμηθευτής νερού της πόλης.
Το σχέδιο προέβλεπε η πόλη να τριγυρίζεται από μια ζώνη πράσινου, γνωστή σήμερα ως parkland.
Πώς ήταν όμως η περιοχή αυτή πριν φθάσουν οι λευκοί άποικοι;
Οι πρώτοι Βρετανοί, γυναικόπαιδα, οικογένειες, και άλλοι με επαγγελματικές ειδικότητες, για να ιδρύσουν την πολιτεία τη Νότιας Αυστραλίας, δεν βρήκαν τίποτα άλλο από δέντρα, θάμνους, όπου έστησαν κοντά στη θάλασσα τις σκηνές που αποτέλεσαν το πρώτο κατάλυμα των πρώτων αυτών ανθρώπων που πάτησαν το πόδι τους σ’ αυτή την περιοχή. Η ζωή, όπως μπορεί να φανταστεί κανείς, ήταν κάθε άλλο παρά εύκολη.
Η επίσημη ημερομηνία ανακήρυξης της ίδρυσης της Νότιας Αυστραλίας, είναι η 28η Δεκεμβρίου, ημέρα αργίας σήμερα ως Proclamation Day. Το γεγονός αυτό πραγματοποιήθηκε στον «ευκάλυπτο» κοντά στον τόπο της αποβίβασης στο Glenelg, και είναι γνωστό ως «The Old Gum Tree».
Στην Αυστραλία, γενικά, τότε κατοικούσαν νομαδικές φυλές ιθαγενών (Aboriginal tribes), και στην εν λόγω περιοχή υπήρξε, πριν φθάσουν οι Βρετανοί, η φυλή Κάουρνα. Η περιοχή στην οποία οι νομάδες αυτές περιφέρονταν ήταν πολύ μεγάλη, όχι η έκταση που έχει ολόκληρη η Αδελαΐδα σήμερα, αλλά όλες οι γύρω πεδιάδες και βουνά, από το Cape Jervis Port μέχρι το Wakefield. Στοιχεία του πληθυσμού αυτών των ιθαγενών της Νότιας Αυστραλίας βρήκαμε μόνο για το 1850, που ο αριθμός ανέρχεται στους 650 περίπου.